Zamek Pernštejn

Zamek Pernštejn, nazywany często "marmurowym zamkiem", to jedna z najbardziej imponujących i najlepiej zachowanych średniowiecznych twierdz w Europie Środkowej. Wznosi się na wysokiej skale nad doliną rzeki Svratki i od siedmiuset lat dominuje nad okolicznym krajobrazem. Nazwa „marmurowy” nie jest przypadkowa – przy budowie zamku, a szczególnie przy wykańczaniu detali architektonicznych, takich jak odrzwia, ramy okienne czy portale, wykorzystano lokalny, szaro-biały marmur niedźwiedziowy. To właśnie ten surowiec nadaje budowli unikalny, chłodny blask, który w połączeniu z potężnymi, szarymi murami tworzy atmosferę niedostępności i majestatu. Pernštejn był rodzinnym gniazdem rodu Pernštejnów, który w XVI wieku należał do najbogatszych i najbardziej wpływowych rodzin w Królestwie Czeskim.

Architektura zamku jest żywym podręcznikiem ewolucji systemów obronnych. Pernštejn nigdy nie został zdobyty, mimo oblężeń przez husytów czy wojska szwedzkie podczas wojny trzydziestoletniej. Jego siła tkwi w genialnym wykorzystaniu ukształtowania terenu oraz skomplikowanym układzie murów i wież. Najciekawszym elementem jest wieża "Barborka", połączona z głównym korpusem zamku jedynie wąskim, murowanym pomostem na wysokości kilku pięter – w razie przełamania pierwszej linii obrony, obrońcy mogli się tam wycofać i odciąć drogę napastnikom. Wnętrza zamku zachowały swój autentyczny, surowy klimat. Spacerując po krętych schodach i wąskich korytarzach, można podziwiać późnogotyckie sklepienia diamentowe oraz renesansowe malowidła ścienne. Sala Rycerska z oryginalnym wyposażeniem oraz zamkowa biblioteka pozwalają poczuć ducha dawnych czasów bez zbędnych, nowoczesnych upiększeń.

Z Pernštejnem wiąże się wiele legend, z których najsłynniejsza dotyczy Białej Damy. Według podania była to próżna służka, która spędzała tyle czasu przed lustrem, że zaniedbała swoje obowiązki, za co została przeklęta przez mnicha. Podobno do dziś nawiedza zamkowe korytarze, a kobiety, które spojrzą w legendarne zamkowe lustra, mają stracić swoją urodę (lub – w innej wersji – odzyskać ją, jeśli są dobrego serca). Oprócz legend, zamek oferuje pięknie odrestaurowane ogrody tarasowe na zboczach wzgórza, które niedawno odzyskały swój dawny blask. Pernštejn to miejsce dla tych, którzy szukają autentyczności – tu nie ma barokowego przepychu ani ogrodowych fontann, jest za to potęga kamienia i historia zapisana w murach, które przetrwały każdą próbę czasu.