Lívance i Palačinky: Śniadaniowi giganci

Czeska kuchnia "placuszkowa" dzieli się na dwa obozy: fanów lívanców i miłośników palačinek. Choć oba dania wydają się proste, ich przygotowanie i sposób podania są ściśle określone tradycją. Lívance to małe, puszyste placuszki na bazie ciasta drożdżowego. Kluczem do ich ideału jest długie wyrastanie ciasta, dzięki czemu po usmażeniu są pełne pęcherzyków powietrza. Tradycyjnie smaży się je na specjalnych patelniach z dołkami (lívanečník), co zapewnia im idealnie okrągły kształt i jednakową wielkość. Czesi najchętniej jedzą je posypane cynamonem z cukrem lub z kleksem kwaśnej śmietany i jagodami.

Z kolei palačinky to odpowiednik francuskich crêpes, ale o nieco innej strukturze. Ciasto musi być bardzo rzadkie, oparte na dużej ilości jajek, co pozwala usmażyć naleśnik cienki jak papier. W Czechach palačinka rzadko jest składana w trójkąt – klasyczna forma to rulon. Najpopularniejszym nadzieniem jest dżem morelowy (meruňková zavařenina) lub twaróg utarty z cukrem. W kawiarniach często serwuje się je z orzechami, czekoladą i bitą śmietaną, tworząc bogaty deser.

Warto zauważyć, że o ile lívance częściej pełnią rolę śniadania lub podwieczorku, o tyle zestaw trzech lub czterech bogato nadzianych palačinek bardzo często pojawia się w menu jako danie główne. Artykuł analizuje również nowoczesne trendy: w Pradze i Brnie coraz popularniejsze stają się palačinky wytrawne (ze szpinakiem, serem szwajcarskim czy szynką), jednak dla tradycjonalisty naleśnik musi być słodki, najlepiej z owocami z własnego ogrodu. To dania szybkie, uniwersalne i uwielbiane przez wszystkie pokolenia Czechów.